Archive for augustus 2007
Tunng – Good Arrows
Tunng op de toegankelijke toer en het bevalt me. Ze hebben het geluid een upgrade gegeven, het is nu zeer helder, wat de boel (onvermijdelijk) wat toegankelijker maakt. De vocalen ergeren me nauwelijks nog, de samples zijn best leuk en ‘t belangrijkst de melodieën sprankelen zowaar een beetje.
Liars – Liars
De abstractie van voorganger Drum’s Not Dead is wat getemperd. Met enige goede wil kun je de nummers op deze plaat “liedjes” noemen: liedjes waarin Sonic Youth-achtig gitaarlawaai, synthesizers en afstandelijke zang samengevoegd worden tot wat uiteindelijk toch nog behoorlijk vormeloze stukken zijn. Dat is op zich niet verkeerd: Liars is een soort hedendaagse Jesus & Mary Chain geworden maar wel met een eigen geluid.
Seabear – The Ghost That Carried Us Away
[Rating: 3]
Typische onafhankelijke band bij een onafhankelijk label. De band is ijslands, ook dit juweel belooft gouden bergen. Onbegrijpelijk dat er zoveel variaties op een thema bestaan. Ligt wel erg dicht bij Mojave3. Fijne meezingers voor bij het kampvuur , en laat de viool geen vlam vatten.
Studio – West Coast
Voor wie niet genoeg heeft aan het eerder dit jaar verschenen Yearbook 1 zijn hier nog wat ep-tjes bijelkaar verzameld van dit bijzonder prettig klinkende Zweedse gezelschap. Wezenlijke verschillen tussen dit werkje en “Yearbook 1″ kan ik niet echt ontdekken maar bij dit soort ontspannen barbecuefeestbehang maakt dat natuurlijk helemaal niets uit.
The View – Hats Off to the Buskers
Fascinerend om te zien dat The Libertines nu al tot een cultureel erfgoed behoren waar puisterige tieners als de leden van The Tellers en The View uit putten voor inspiratie. Zeker The View nemen het stokje onzettend goed over (beter dan The Babyshambles zelf! Pete Doherty is fan!) en zijn waardige opvolgers. Luister hier naar wat nummers.
Dntel – Dumb Luck
De tracklist heeft iets treurigs, van de negen nummers zijn er acht featuring… Ironisch genoeg is juist het samenwerkingsloze titelnummer het fraaist. Interessante twijfelende tekst ook. Talent heeft ie toch echt wel, bewijst ook de geslaagde samenwerking met Grizzly Bear. De flow van het album goed, alleen jammer dat het album buiten die opening al snel toch net niet pakkend genoeg is, al die vocalen doen vooral dienst als “emo”-behang.
Recoil- Subhuman
Alan Wilder, ex-keyboardspeler van Depêche Mode verbaast met een warrig mengsel van elektronica en zompige vocale blues en gospel uit het diepe zuiden van de States. Witte raaf is Alleluja: Geen gospel maar wel Bel Canto met sample uit Tangerine Dream’s Rubycon. Je moet er maar opkomen maar dedoelgroep is niet zo helder. Het halve punt is voor de moeite
The Clientele – God Save The Clientele
Waar het vorige album nog wat duistere en dus scherpe randjes vertoonde, zijn die nu helemaal verdwenen. Dat past goed bij de overheersende droom-thematiek en de altijd al zeer intieme stem van Alasdair MacLean. Inderdaad, muziek voor de late uurtjes, als Yo La Tengo tijdens hun allerzachtste momenten.
People Press Play
Deense indie-tronics, van Knak, Remmer en Skaaning voorheen als Future 3 en solo, maar nu met zangeres Sara Savery. Lome, zwoele stem, beetje lounge maar gecompenseerd door de elektronica van de heren. Toch is Lali Puna beter.
Maps – We Can Create
James Chapman , Northampton Engeland, combineert op deze CD de warme kant van Ulrich Schnauss en de rock van the Album Leaf. De overeenkomsten zitten in de omfloerste zang, de drijvende ritmes, de heldere melodieen en sappige instrumentatie. Dit is geen shoe-gazing meer, maar star-gazing. Medeproducent is de IJslandse meester Valgeir Sigurdsson.
