Supersilent 8
Vier excellente muzikanten die improviseren op een nivo dat zijn gelijke niet kent. Het is een barstensvolle cd best te vergelijken met een ondergronds monster dat niet naar boven kan: Claustrofobisch, dissonant, extreme dynamiekverschillen, thema’s in de kiem gesmoord, dreigend, soundtrack van een horrorfilm. Continu op het puntje van je stoel, balanceren op de grens van waanzin. Super! silent 8.
*kuch*
Ik vond ‘m een beetje saai.
Maar dat zal wel komen omdat ik ‘m niet goed heb begrepen, ofzo …
matthijs
15 december 2007 op 11:12 pm