Archive for september 2008
Studio – Yearbook 2
Collectie eigen remixen van bestaande tracks, uiteenlopend van Kylie M(!) tot meerdere scandinavische vooralsnog obscure acts en anderen. Een goede gelegenheid je daar weer eens in te verdiepen. Studio heeft toch wel een eigen herkenbaar geluid. Lekker lange nummers met rammelende vaak opzwepende begeleiding. Ben eigenlijk benieuwder naar nieuw eigen werk.
TV On The Radio – Dear Science
Was hun vorige plaat al wat moeizaam (maar ook wel zeer fraai), “Dear Science” is al helemaal niet vooruit te branden. Voeg daaraan toe dat-ie ook nogal glad geproduceerd is en je hebt een product dat mij in ieder geval niet aanspreekt. Maar gezien de positieve recensies die dit werkje op de rest van internet ontvangt, ligt dat helemaal en alleen aan mij.
Motek – Port Sunshine
Zag Motek vorige week in het voorprogramma van Mogwai en was erg enthousiast want de groep bleek een hoogst professioneel post-rock nivo te hebben. Deze cd is al wat langer uit maar verdient zeker de aandacht omdat de melodieen gewoon goed zijn, de gitaren meestal glashelder en de vervorming minimaal is. Avontuurlijke uitstekend geproduceerde plaat, aanwinst voor het genre.
Nightmares On Wax – Thought So…
Ik las dat Nightmares on Wax de schetsen voor dit album tijdens een reis had gemaakt en ze thuis had uitgewerkt. Hoezo uitgewerkt!? Dit is extreem minimalistische triphop/downtempo/whatever. Met klasse. Check bijvoorbeeld slotnummer Hey Ego!
Bowerbirds – Hymns for a Dark Horse
Zag dit bandje gisteren in een platenzaak, nadat ze gepresenteerd waren als de overbrugging tot de nieuwe Beirut, maar dit is eindeloos veel subtieler en introspectiever en hoort bij echte americana; je proeft de plattelandssfeer. Enige eenvormigheid ontbreekt helaas niet. Lijkt een logische support op de tournee van Bon Iver.
Silence is Sexy – This Ain't Hollywood
Potverdorie, ik zou zo graag de kritische journalist uit willen hangen en vreselijk miereneuken over de nieuwe plaat van Silence is Sexy, maar ik merk: ik hang de kritische journalist uit, mijn handen jeuken om wat zeikerigs te schrijven (er moet toch iets niet goed zijn aan de plaat?) iets als ‘tja je blijft toch horen dat het een Nederlandse band is’ of ‘heel origineel is het niet’ of zelfs ‘als ik Kent wil horen zet ik dat wel op’ maar het lukt me echt niet! Alles is sterk, alles knalt uit je speakers, dit is echt goed… En nog gratis te downloaden ook, geen enkel excuus dus om ‘This Ain’t Hollywood’ niet in huis te halen.
Kings of Leon – Only By the Night
Kings of Leon! Ze zijn er weer! En hoe! Ik ben blij, heel heel blij. Ik zou graag andere woorden voor de plaat verzinnen, maar kan niets anders zeggen dan: hij’s vet, retevet. Pardon my French. Omdat de plaat niet vernieuwend is krijgt ie een 3,5. Maar goed is ie wel. Beluister enkele nummers op hun myspace.
Morgan Geist – Double Night Time
Glibberige technopop die regelmatig behoorlijk doet denken aan onze Keulse vrienden van Kompakt maar dan met nog meer jaren tachtig-viezigheid eroverheen. Alleen geschikt als behang, en zelfs dan is een alternatief zeker aan te raden.
Brian Wilson – That Lucky Old Sun
De groep mensen (de tributeband, zo u wil) die menen dat Brian Wilson nog platen moet maken hebben weer ‘n werkje voor ‘m gefabriceerd. Volkomen uit de tijd en vol citaten uit eerder Beach Boys-werk, maar voorwaar melodieus gezien echt niet slecht. Wel jammer van de gesproken woord-gedeeltes, want zelfs zingen kan Wilson tegenwoordig beter. Uiteindelijk stemt ‘t toch op een wrange manier melancholisch, als Wilson teksten bezigt als: “at 25 I turned out the light [..] but now (!) I’m back”. Was het maar waar. “I had this dream, singing with my brothers”. Snif.
Tussle – Cream Cuts
Weinig romigs aan deze derde Tussle. Zwaar metalen percussie met industriele grondslag, partieel Neu! maar ook Neu-bauten klinken door. Potten en pannen muziek zullen sommigen dit noemen.
De link met oer-krautrock is niet verbroken maar het bewijs dat Tussle als origineel percussief gezelschap zelfstandig kan functioneren, is geleverd.
