muzieklog.wordpress.com

1. Recomposed by Carl Craig & Moritz von Oswald

   ★★★★★

   Deze illustere technoproducers verwerken samples uit de orkestbanden van een Karajan-editie van Ravel en Mussorgsky en smeden die aaneen tot een suite die zich kan meten met de beste techno.

2. Lulu Rouge – Bless You

   ★★★★★

   Ingredienten zijn melancholie, dub en lounge in een razend spannende interactie. Extreem ruimtelijk door de perfecte mix …

3. The Mars Volta – The Bedlam In Goliath

   ★★★★½

   Op ieder gegeven moment gebeurt er zo veel dat je na tien keer luisteren nog steeds nieuwe dingen ontdekt.

4. NOW

   ★★★★½

   Mooie electronische geluiden, dromerig, of minimaal, of freaky … Oude tijden herleven met NOW

5. Gorki – Voor Rijpere Jeugd

   ★★★★☆

   dit is de beste Nederlandstalige band ooit …

6. Guillemots – Red

   ★★★★☆

   De Guillemots verbazen na hun sublieme debuut, ook op plaat twee. Red weet het enthousiasme van vroeger op te roepen, als je favoriete band ein-de-lijk met een nieuwe plaat komt en je zin krijgt alle liedjes te analyseren, tegen elkaar af te wegen, kortom, de genoegens van een popnerd.

7. Errors – It’s Not Something But It Is Like Whatever

   ★★★★☆

   Tamelijk superieure instrumentale frunnikmuziek

8. Stereolab – Chemical Chords

   ★★★★☆

   buitengewoon plezierige zomerkitsch

Nooit gedacht dat achter deze misselijkmakende naam zo’n bekwaam gezelschap stak!
Lekker kabbelende late night jazz met treurige saxen, slepende brushes en af en toe wat piano.
Heerlijk!

( luisteren )

Omdat de politieke aspiraties van deze mannen (steun Obama) overeenkomen met mijn voorkeur zou een beoordeling eenzijdig kunnen zijn. De boodschap die ze willen overbrengen is betrokkenheid bij het wereldgebeuren en daar past hun veelheid aan stijlen en vocalisten goed bij.
Wel worden de rauwe kantjes met het ouder worden steeds minder waardoor hun salonfahigkeit wel erg groot wordt.

( luisteren )

Duits hitwonder uit Leipzig met onopvallende synthipop van begin jaren 80. Voor de hand liggende referenties zijn dan Alphaville en Aha. Gedateerd en overbodig.

( luisteren )

Na een uitstekende ep weet Grapes of Grain ook met deze full-length weer een stapje vooruit te maken. De band gaat steeds strakker spelen, de ijle indiefolk van weleer is verruilt voor een stevigere sound. Uitstekend gitaarwerk (probeer Slow Mind) en deadpan-vocalen zorgen nu voor een geslaagde Pavementiaanse sfeer. Prominenter dan voorheen zijn de vioolpartijen, al zijn de arrangementen nog wat aarzelend. Enige wat ik voor de volgende plaat wens zijn wat meer jongen-meisje duetten à la Caitlin Cary & Thad Cockrell.

( luisteren )

Tegen beter weten in nog maar eens een plaat van Fennesz proberen, dan. Helaas, net als “Endless Summer” en “Venice” is ook dit nieuwe product, hoe knap gemaakt ook, niets meer dan volsagen oeverloos voortglibberende behangmuzak.

( luisteren )

Bij vlagen zeer geslaagde en bij vlagen tamelijk moeizame electrodisco van het ernstig verknipte soort uit Finland. Op Fonal, dus dan weet je wel zo ongeveer hoe laat het is. Doet een beetje denken aan TV Resistori maar dan wat rechtlijniger.

( luisteren )

Sinds Waldo de los Rios is de techniek sterk verbeterd om klassieke muziek te herkauwen. Deze illustere technoproducers verwerken samples uit de orkestbanden van een Karajan-editie van Ravel en Mussorgsky en smeden die aaneen tot een suite die zich kan meten met de beste techno.
Eindelijk een Bolero op de gewenste 128 bpm verzucht von Oswald ergens. Of het van belang is te weten dat deze klassieke stukken aan de basis staan lijkt eigenlijk alleen voor puristen interessant.
Er wordt wel weer een ongekende inspiratiebron aangeboord. Helaas geen audiolink.