Archive for maart 2009
Loney Dear – Dear John
In 2007 een topper, ditmaal een herhaling van zetten waardoor lager gewaardeerd. De typische Loney nummers lijken dermate veel op elkaar dat het een kunstje lijkt. Eenmaal probeert hij de brug te slaan naar elektro en dat gaat hem goed af. Verder niet zo verrassend.
Fever Ray
De solo van Karin Dreijer ” the Knife” Andersson klinkt als een uiting van wanhoop met een donker geluid, wellicht nog onder invloed van een postnatale depressie. Getormenteerde artiesten presteren vaak optimaal , zo ook Fever Ray. Zwart-wit, nachtmerrie, gotiek, onheil en kilte en een emotieloze
stem. Knap om daar wat moois van te maken!
Julie Doiron – I Can Wonder What You Did With Your Day
De koningin van de fluisterpop ging op haar vorige plaat door een liefdescrisis, of zo leek het althans. Het bracht een wat harder, naar Eric’s Trip neigend geluid met zich mee. Dat is gebleven. Helaas, ben ik ergens geneigd te zeggen, aan de andere kant is I Can Wonder What You Did With Your Day aanmerkelijk sterker. Geen schetsjes meer, maar afgeronde, vrolijke liedjes. In Spill Yer Lungs lijkt ze Joni Mitchell wel. Het traditiegetrouw ultrakorte glitch/folktronica-nummertje (When Brakes Get Wet) is ook uitstekend.
Baikonour – Your Ear Knows Future
Hoog gewaardeerde 2e CD van naar Engeland verhuisde fransoos die net als ik van ruimtelijke, vrij melodieuze muziek houdt met forse 4/4 drums. Verwant aan teutoonse motorik, soms wat te veel klankschalen maar altijd weer uitzinnige finales. Niet voor niets doet de drummer van Fujiya en Miyagi mee. Zeer gering vocaal deel.
Bibio-Vignetting the Compost
Stephen Wilkinson luisterde veel naar BoC en nam de naam van een vlieg aan. Vervolgens creerde hij zijn eigen niche door specifiek de warme kant van BOC uit te werken waarin drumloze sfeer-beelden opgebouwd worden uit vele lagen zorgvuldig bewerkte gitaarpartijen, met de auditieve equivalent van een grove korrel zoals in een 8 mm filmpje. Was Hand-Cranked nog wat nerveus en
drammerig, ditmaal rijgen de nummers aaneen tot een ware symfonie.
Yagya – Rigning
Het regent veel in Ijsland blijkt op de nieuwe release op Kettels SendingOrbs. 10 tracks met dezelfde naam, melanchool, dubby, ambient techno ,vaak eindigend in slecht weer, onweer zelfs. Geen lichtpuntje te bekennen. Consequente thematiek leidt helaas tot een wat eenvormig album.
Booka Shade – Cinematic Shades
Net na het succes van the Sun and the Neon Light deze download only van Itunes. Een jammerlijk geval van zelfoverschatting of terecht niet als CD uitgebracht. (Maak me toch zo langzamerhand wel zorgen over het verdwijnen van het fysieke produkt trouwens maar dat ter zijde). Ook bekend onder de naam de slow/songs voegen ze absoluut niets toe aan de bestaande nummers , die zo perfect zijn dat ze daar met hun poten af hadden moeten blijven.
John Tejada – Fractals EP
Trio uitstekende club – tracks met gedetailleerd geluid en opzwepende
groove. Vooral The Open had wel een hele nacht mogen duren. Als je het goed beschouwd is Tejada eigenlijk nooit onder de maat. Jammer dat ik de energie voor een nacht doorhalen niet meer heb.
Altmodisch (ep)
Deens collectief met indietronics zoals the Notwist en Bernard Fleischmann het ook zouden maken. Opgewekt , smaakvolle samenzang en licht gestoorde begeleiding. Als ze dit nivo vast kunnen houden hebben we eindelijk weer een nieuwe Postal Service.
John Frusciante – the Empyrean
Zet die oubollige jaren 70 troep eens af zei B. tegen mij toen ik zwelgde in de feeërieke symfonische rock door JF. Inderdaad jaren niet meer naar dit soort muziek geluisterd! Een rock-stem, gelukkig zeer bescheiden gefreak op gitaar, merendeels uitstekend klinkende nummers met teksten die een conceptalbum waardig zijn. Vooruit eentje dan dit jaar!
