muzieklog.wordpress.com

Genoemd naar een inmiddels omgevallen monumentale boom in Maryland, doet dit duo op haar 2e CD
zijn best om shoe-gaze met folk te mengen. Dat gaat ze goed af, met als hoogtepunt Mary Mary en Tattoo.
Gevoelige ballades met forse feed-back uitbarstingen, en ongebruikelijke instrumenten houden de aandacht stevig vast.

( luisteren )

Pianist van Susannes Magical Orchestra, Morten Qvenild, functioneert hier in een verrijkt jazz-trio en improviseert er volop op los in lange bevlogen nummers. Whiteout is een natuurfenomeen van extreme verblindende en alles dempende sneeuwcondities en dit lijkt de juiste begeleidende soundtrack: Jazz die een handreiking doet aan postrock. Lekker die gewatteerde jas aan en toch naar buiten.

( luisteren )

Als verrassing op “Dark was the Night” was de solo van Sigur Ros frontman met zijn partner ontwapenend. Als complete CD, inclusief dat bewuste nummer blijft de intentie teveel hangen in de intro-sfeer van Sigur Ros – nummers en voegt het niets toe aan alle reeds bestaande New Age kitsch.

( luisteren )

Een zeer bijzondere samenwerking van engelse en canadese indiemuzikanten die het beste van rock en klassiek onder een noemer brengen: Ze eindigen daarbij niet als neo-klassiek zoals Johannsson maar eerder shoe-gaze achtig explosief: Luister maar eens naar het verbluffende ” Bluemchen”.

( luisteren )

Na het verpletterende debuut uit 2006 is het moeilijk dat resultaat te overtreffen en dat lukt dus ook niet: Zelfde ontspannen muziek maar minder briljante invallen: Meer vulling minder koek. Het kabbelt wat meer doelloos rond.Ontstressen met deze finse gebroeders.

( luisteren )

New Yorks Rusty Santos , door alle lokale topbands veelgevraagd studiomuzikant , maakt een CD vol extravagante abstracte electronica . Vreemde deorienterende klanken , surrealitische soundscapes met net voldoende bite om herhaalde ontdekkingsreizen in te doen.

( luisteren )

En dat valt dan weer tegen van Arts en Crafts: Matige indie met kant noch wal rakende , chaotische arrangementen. Matige stemmen en alleen in het zevende nummer valt alles op zijn plaats, maar dat is meer locale harmonie dan indie-rock. Ik kan mijn aandacht er niet bijhouden

( luisteren )