Telekinesis!
Vrolijk niemendalletje dat uitblinkt in compactheid van songs over liefde en verliefdheid zoals in zoveel produkties. De vraag is natuurlijk of het uitstijgt boven die talloze gelijkvormige platen en helaas is het toch vooral middelmaat door een veelheid aan herkenbare patronen.
vond ‘m toch wel wat beter dan de laatste Brendan Benson. maar het heeft af een toe wel een irritante simpelheid.
Ludo
20 september 2009 op 11:48 am