Archive for oktober 2009
Memory Tapes – Seek Magic





Memory Tapes is de samenvoeging van de namen Weird Tapes en Memory Cassette , alles cirkelend rond Dayve Hawk, waarbij New Order ,Cocteau Twins, Boards of Canada, Air en My Bloody Valentine in de blender gaan en een duel aangaan met het australische Cut//Copy.
Hij struikelt hier en daar wel over zijn eigen ideeen rijkdom, maar een goede poging tot een meesterwerk is het zeker.
Von Spar – Hybolt (12")





Subliem lang nummer van duitse coming-act Von Spar met nog langere remix van Prins Thomas. Het origineel is glashelder heeft een originele opbouw en
spanningsboog met uitzinnige finale. Popnoname met prima 2e remix ook verkrijgbaar. Zeer benieuwd waartoe dit gaat leiden in 2010.
Rec.Tangle – Heavy Maple





Eerder als Topo Gigio werkend, laat Adrien Rodes ditmaal een instrumentaal werk achter dat hoewel wat vlak geproduceerd toch fatsoenlijk als achtergrondmuziek in documentaires kan fungeren. De sfeer is wel consistent pastoraal met veel belletjes twinkeltjes en vriendelijke wijsjes. Helaas gaat een en ander vervelen na 40 minuten.
Harmonia & Eno '76 -Tracks and Traces reissue
<




Hoe Eno verzeild raakte in de wereld van de ambient music: Moebius Roedelius en Rother ontvingen Eno in 1976 op de oude boerderij aan de Weser en improviseerden er op los in het toen gangbare idioom van Harmonia: Cluster plus de gitaarpartijen van Rother.
Eno lijkt onder de indruk en vergeet zijn stempel achter te laten waardoor dit het ware derde Harmonia album is.
The Orb – Baghdad Batteries (Orbsessions vol. 3)





20 jaar later hervindt Paterson zich in een universum dat ver verwijderd is van de neo-hippiemuziek met pulserende breinen. In de line-up met Thomas Fehlmann is het zwaartepunt verschoven naar het Berlijn van dit decennium en zijn de spinnewebben weggeveegd: Een schone lei met bewonderenswaardige afwisseling van dub-ritmes en meesterlijke minimale stukken.
Fuck Buttons – Tarot Sport





zo zie je maar weer dat je een band niet moet afserveren op de naam want dit is dikke shit met ballen: Trippy , heftig, enerverend met opzienbarende soundscapes . Amon Duul, Art of Noise, the Orb en Lindstrom als gids in voorgaande decennia en the Buttons voor het komende!
Maps – Turning the Mind





Hoewel een aantal nummers sterk leunt op het geluid van We Can Create uit 2007, gaat hij ditmaal voor volledig electronisch en is de gitaar verdwenen. Veel leunend op PetShopBoys-achtige pop. De titel is afkomstig uit de nieuwste gezondheidsrage: Mindfulness.
Het lijkt er bij Maps op dat vooral chemische beinvloeding van het brein aan de tot standkoming heeft bijgedragen en daarmee het feestje uit 2007 van zijn onschuld ontdaan heeft. Overall te vlak en te gemakzuchtig.
Sankt Otten – Morgen wieder lustig





In tegenstelling tot de titiel geen schlager of Peter Fox maar serieuze bloedmooie ambient technoide plaat. Viel me op omdat ze in november met Kreidler samen gaan optreden. Heeft de kwaliteit van instrumentale Schiller.
Robin Guthrie – Carousel





Good old Robin flikt het weer om een intense hartverwarmende hoeveelheid vloeibaar goud voor de deur te leggen. Beter verteerbaar dan zijn soundtracks, bouwt hij minutieus aan zijn weldadig oorsnoep.
Te gedetailleerd voor new-age en met gedempte euforie passeren weer tien pareltjes.
Windmill – Epcot Starfields





Matthew Thomas Dillon is zijn naam en hij heeft de meest opvallende stem van deze tijd: laag krakend en hoog nerveus. Het kost enige gewenning, maar ik kende zijn fenomenale Puddle City.. al. Dit is een conceptalbum geinspireerd door een bezoek aan Epcot met als thema de ondoorgrondelijkheid van het heelal. Hij is hier veel terughoudender en minder exuberant dan in zijn debuut op het gevaar af saai te worden. Mooi en gevoelig maar te weinig zeggingskracht helaas.