Archive for februari 2010
Atom – Statuen im Park
Vanwege de duitse connotaties eens beluisterd maar dit gemakzuchtige technovehikel schijnt toch amerikaans te zijn. Vet als Blue Monday, nauwelijk verder ontwikkeld dan tot 1982,gelikt als Alphaville, is dit wel typisch duits gruendlich maar daarbij volledig obsoleet.
Pantha du Prince – Black Noise
Hendrik Weber presenteert in een pastorale hoes een techo-mirakel waarbij de titel Black Noise ruimte laat voor eigen interpretatie van het materiaal. Hij doet dit door intro”s van veldopnames en overwachte natuurlijke geluiden langzaam door te ontwikkelen tot techno en adequate outro’s. Jammer dat hij de zang van Panda Bear 1x nodig denkt te hebben, want die dissoneert in dit overigens perfecte album.
Husky Rescue – Ship of Light
Uitstekende finse indie-rock van HR met soepele, zich ontspannen ontwikkelende melodielijnen, die kundig gezongen worden
niet dat kille scandinavische. Beter nog dan de eerste 2.
Four Tet – There's Love inYou
Derde transformatie van Kieran Hebden, via folktronica en experiment naar de dansvloer. Dance? Niks van aan , dit is een traditioneel opgebouwd album dat gewoon mooi is , soul-elementen bevat en ijverige analoge drums, Oldfield gitaar, en wat Tortoise postrock. Fijn en toegankelijk.
Another Electronic Musician – States of Space
Doodgezwegen in dit land, het uitstekend verzorgde N5MD label met ditmaal AEM, alweer de vijfde CD. Van software artiest nu in de weer met hardware waardoor een levendiger geluidsbeeld ontstaat. Deels minimal techno, maar ook uitbundig als in Inflationary.
Scout Niblett – The Calcination of Scout Niblett
Deze archetypische amerikaanse rock-lady, die haar sporen verdiende onder de vleugels van Nirvana en Sonic Youth maakt haar zwartste en meest compromisloze plaat. Louterend als de lasvlam op de hoes rauw als een boterham met spijkers bezingt zij haar wellicht tragische levensloop, danwel mislukte relaties. Heftig met een indrukwekkende passie gezongen en vaak erg kaal begeleid.
Porcelain Minotaurs – Locust Halo
Jason Köhnen’s nieuwste solo-project is de persoonlijk interpretatie van dubritmes, elektronica en industrieel. Net zo filmisch als Burial en
vrij uniek als je beseft dat deze tracks al 2 jaar geleden ontstonden, zo rond de Migrations EP van de Kilimanjaro DarkJazz Ensemble. Intrigerend, sterk gelaagd ,duister en opwindend tegelijk.
Boo Hooray – Haunted
Schots duo eerder opererend onder de dubbele betwiste naam Electric Music AKA. De eerste 4 nummers zijn schitterend maar daarna treedt de sleet erin bij deze groep die pretendeert troonopvolger van late Talk Talk te zijn. Denk dus na als je de eerste 4 op myspace gehoord hebt.
Erland & the Carnival
Inderdaad een folk -revival, ditmaal met oa Erland Cooper (ex Verve ) en brandweerman Simon Tong , een fundament een supergroep waardig. Jachtige ritmes en jankende keybordpartijen, niet ver van de Doors verwijderd, presenteren zij hun debuut met enorm spelplezier. Nummerkeuze is niet beperkt tot bewerkte folk maar ze zijn in staat opwindende compacte songs te schrijven.
Get Well Soon – Vexations
Met spanning dit vervolg afgewacht en toch een beetje teleurgesteld. Het is allemaal wel mooi, maar blijft teveel steken in vrijblijvendheid, dan wel teveel afgegleden naar mor. Aanknopingspunten met het debuut in overvloed. Mooiste single We are Free. Intrigerende titels. Maar het is wat te zwaarwichtig en serieus, het mist de onbevangenheid van het debuut.
